Skarga konstytucyjna w sprawie gruntu warszawskiego

Kancelaria złożyła skargę konstytucyjną o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 190 oraz art. 153  ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim przepisy te wiążą sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, co do wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez NSA, gdy wytyczne NSA są sprzeczne ze stanowiskiem zajętym przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku zakresowym wydanym w tej samej sprawie w ramach odpowiedzi na pytanie prawne zadane mu przez sąd I instancji (jak miało to miejsce w sprawie wyroku TK z 12 maja 2015 r., P 46/13 i wyroku NSA z 29 maja 2019 r., I OSK 3832/18) oraz o zbadania konstytucyjności art. 156 § 2 k.p.a. w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą przywrócenia 6-miesięcznego terminu do złożenia wniosku dekretowego, tj. wniosku w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279 ze zm.) o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym.

Postanowieniem TK z 28 października 2021 r. wydanym w uwzględnieniu zażalenia na odmowę nadania skardze biegu została przyjęta do rozpoznania i będzie prowadzona pod sygn. SK 62/21.  Sprawę z ramienia Kancelarii prowadzą adw. dr Józef Forystek i adw. Katarzyna Olech.