Wygrana przed WSA w Rzeszowie.

Milioner może odliczyć od podatku dochodowego stratę z lat poprzednich przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej.

 

Miło nam poinformować, że reprezentowany przez adwokata, doradcę podatkowego Marka Forystka przedsiębiorca wygrał w sądzie, który orzekając na jego korzyść przypomniał, że: „…  proponowana przez Skarżącego interpretacja omawianych przepisów zakłada konieczność stosowania przez ustawodawcę zasad poprawnej legislacji. Zgodnie z tą zasadą, racjonalny prawodawca chcąc wyłączyć możliwość odliczenia strat z lat ubiegłych dla celów ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, powinien jednoznacznie wyłączyć możliwość stosowania w takim przypadku art. 9 ust. 3 u.p.d.o.f. – tak się jednak nie stało”. (sygn. akt I SA/Rz 229/22)

 

Nasz klient był wspólnikiem spółki cywilnej do 1 czerwca 2019 r. i z tego tytułu osiągał dochód z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym. W 2018 r. spółka osiągnęła stratę podatkową, natomiast w 2019 r. spółka osiągnęła dochód, wskutek czego – proporcjonalnie do prawa udziału w zyskach spółki cywilnej podatnik osiągnął stratę,
a w 2019 r. dochód. W związku z powyższym klient chcąc uwzględnić przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej za 2019 rok stratę z działalności gospodarczej za 2018 rok wobec niejednolitego stanowiska sądów administracyjnych zwrócił się do Kancelarii o przygotowanie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Zdaniem Kancelarii przedstawionym we wniosku ustalając podstawę obliczenia daniny solidarnościowej dla dochodów z działalności gospodarczej opodatkowanych podatkiem liniowym należy stosować tożsame zasady, jak dla obliczenia podatku dochodowego od dochodów z działalności gospodarczej opodatkowanych metodą liniową.

Dyrektor KIS wydał w dniu 20 stycznia 2022r interpretację, w której uznał stanowisko Kancelarii za nieprawidłowe, twierdząc, że danina solidarnościowa jest podatkiem odrębnym od podatku dochodowego od osób fizycznych, a przepisy regulujące zasady ustalania podstawy jej obliczenia mają charakter szczególny, określają możliwe do zastosowania przy tej daninie odliczenia i stanowią autonomiczne regulacje, odrębne od przepisów regulujących zasady ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W skardze na powyższą interpretację Kancelaria wniosła o jej uchylenie, zarzucając  błędną wykładnię art. 9 ust. 2, art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2, art. 30c ust. 1, ust. 2, art. 30h ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 33 ustawy o Funduszu Solidarnościowym oraz co istotne powołała się na art. 2a Ordynacji podatkowa wobec braku rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść Skarżącego, pomimo rozbieżnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dokonywanej przez wojewódzkie sądy administracyjne.

W wydanym 26 czerwca 2022 roku wyroku Sąd przychylił się do argumentów Kancelarii stwierdzając, że stanowione przez ustawodawcę przepisy, zwłaszcza dotyczące obciążeń podatkowych, powinny być jasne i nie pozostawiające możliwości rozbieżności interpretacyjnych. Natomiast w sytuacji, gdy – jak w niniejszej sprawie – takie rozbieżności się pojawią i dopuszczalne są odmienne interpretacje przepisów w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego, organ powinien zastosować interpretację korzystniejszą dla Wnioskodawcy, zgodnie z dyspozycją art. 2a Ordynacji podatkowej.